Gisterenavond stond ons team tegenover Club Brugge in de achtste finale van de Croky Cup. Het werd een wedstrijd vol strijd, passie en veerkracht, waarin OHL goed meespeelde. Ondanks een felbevochten gelijkmaker moesten we uiteindelijk toch de overwinning aan de bezoekers laten, maar er valt zeker trots te putten uit onze prestatie.
Wat ging er mis én wat mag je onthouden
- Club nam in de eerste helft de leiding via een afstandsschot van Hugo Vetlesen.
- Na de rust toonde OHL karakter: Sory Kaba knalde ons terug op gelijke hoogte — de 1‑1 bracht hoop bij de aanhang.
- Maar in de slotfase kreeg Club via een (terechte?) strafschop van Christos Tzolis alsnog de 1‑2 binnen. Daarmee werd het duel beslist.
Kort samengevat: We gaven niet op, knokten tot het einde, maar konden helaas de gelijkmaker niet meer maken in de slotfase.
Het is zuur om zo uit de beker te vallen, vooral na een sterke reactie en een verdiende gelijkmaker. Maar er is ook iets om trots op te zijn: OHL heeft zich niet weggedrukt, bleef vechten en liet zien dat we karakter hebben — iets om als supporters mee door te gaan.
Toch mogen we niet ontkennen dat de wedstrijd ook blootlegde waar we momenteel tekortkomen: het verschil met topploegen is scherp. Op zulke momenten moet elk detail kloppen — en dat deed het net niet.
Aanstaande zondag wacht Zulte Waregem. Voor OHL is dat geen vrijblijvende afspraak, maar een rechtstreekse confrontatie om zelfvertrouwen terug te winnen én de goede lijn voort te zetten. Na woensdag kunnen we met trots in ’t rood-groen-zwart-wit blijven geloven — maar we moeten nu ook laten zien dat we kunnen winnen wanneer het telt.
Reactie plaatsen
Reacties